தேன்வண்டு

தேடுகிறேன்

2011-08-07T22:17:00.013+05:30

காரணம் தேடுகிறேன். என் மனதில் பல ஆண்டுகளாக, பல நேரங்களில் எற்படும் இந்த தனிமைக்கான காரணத்தை தேடுகிறேன். இது திணிக்க படுக்கின்றதா ? இல்லை நானே உருவாக்கி கொள்வதா? இல்லை என்னுடைய பிரமையா ? இது மாற்றபடகூடியதா ? இதற்க்கு என் மனதில் விதைந்து இருக்கும் தாழ்வு மனப்பான்மையும் ஒரு காரணமா? யாரிடமாவது கொட்டி தீர்க்க வேண்டும் என்று என் மனம் பல முறை எண்ணியது உண்டு, யாராவது என்னை இந்த வலியில் இருந்து மீட்டு எடுக்க மாட்டாங்களா என்று ஏங்கியதும் உண்டு.

உலகில் தாய் பாசத்திருக்கு பிறகு நான் நேசிக்கும் உறவு நண்பர்கள். எனக்கு நல்ல நண்பர்கள் பலர் உண்டு. ஆனால் சில நேரங்களில் எனக்கு யாருமில்லை என்ற எண்ணங்கள் மேலோங்கிறது. என்னால் தனியாக உறவுகளை முக்கியமாக நண்பர்களை பிரிந்து இருக்க முடியவில்லை என்ற ஒரே காரணத்துக்காக ஆன்சைட் வேண்டாம் என்று இந்தியா திரும்பி வந்தேன். ஆனால் அவர்களாலும் என்னை இந்த எண்ணம் வராமல் செய்ய முடியவில்லை. அவர்களை நான் குறை கூறவில்லை, என் குறை என்ன என்று தான் தேடுகிறேன். இதற்கு மேலும் உங்கள் பொறுமையை சோதிக்க விரும்பவில்லை.

நான் இத்தனை நேரம் கொடுத்த ஹைப் எனக்கு நெருங்கிய நண்பர்கள் இருக்கிறார்களா இல்லையா என்ற கேள்வி தான். என்னடா இந்த சின்ன விசியத்திருக்கு இவ்வளவு buildup தேவையா என்று நீங்கள் எண்ணலாம். ஒரு உதாரணம், பள்ளி நண்பர்கள் எத்தனை வருடங்கள் பிரியாமல் இருக்கின்றார்கள் என்று கேள்வி படுகின்றோம். ஆனால் நான் பள்ளியில் பயலும் போது நிறைய நண்பர்கள் இல்லை. சொல்ல போனால் மிகவும் நெருங்கிய நண்பர்கள் ஒருவர் கூட இல்லை. இதற்கு காரணம், எனக்கு பிறப்பிலே இருந்த squint எனப்படும் மாறுகண் இருந்தது. இதனால் சிறு வயதில் நிறைய கிண்டல் செய்வார்கள், அதனால் மிகவும் நெருங்கி யாருடனும் பழகியது இல்லை.

நான் கல்லூரி சேரந்தவுடன் என் பெற்றோருடன் போராடி squint ஆபரேஷன் செய்து ஓரளவு சரி ஆனது. அதன் பிறகு கல்லூரி நண்பர்கள், என் நெருங்கிய நண்பர்கள்(வேலை சேர்ந்த பிறகு என்னுடன் தங்கி இருக்கும் நண்பர்கள்) என்றும் எண்ணும் நண்பர்கள் கிடைத்தனர். அதற்க்கு என் குறை சரியானது தான் காரணம் என்று சொல்ல வில்லை. நான் என் குறிகிய வட்டத்தில் இருந்து நான் வெளியே வந்தது தான் காரணம். யாரும் இனி அவ்வாறு கிண்டல் செய்ய மாட்டார்கள் என்று எண்ணம் தான் காரணம். ஆனாலும் இப்பொழுதும் என் மனது நண்பர்கள் கேலி, கிண்டல் ஒரு அளவு தாண்டி செல்லும் பொழுது(முன்பு சொன்ன குறையை வைத்து யாரும் கிண்டல் செய்வது இல்லை), என்னக்குள் யாரும் என் மேல் அன்பில்லை என்ற நினைப்பு எழுகிறது.

நண்பர்கள் வட்டத்தில் கேலியும், கிண்டலும் ரொம்ப சாதாரணம். சில நண்பர்கள் வட்டத்தில் ஒருத்தர் மட்டும் அப்படி பட்ட பலிகடாவாக மாட்டி கொள்ளலாம். நான் அவர்கள் எப்பொழுதும் கிண்டல் செய்வதை தவறாக எண்ணவில்லை. ஆனால் சில நேரகளிலாவது நம் மீது யாரேனும் ஒருவர் அன்பு (Special care) செலுத்த மாட்டர்கள என்ற எண்ணம் தான் என்னை தனிமை துயருக்கு ஆளாககின்றது. உண்மையில் அவர்களுக்கு என் மேல் அன்பு இருக்கலாம், ஆனால் ஒரு சில இடங்களிலாவது வெளிபடுத்தினால் தான் எனக்கு தெரியும்.

நான் ஒரு வேலை ரொம்ப எதிர்பார்கிரேனோ? நட்பினில் ஒரு எல்லைகோடு உண்டோ? ஆனால் நான் என் கண் முன் அப்படி பட்ட நண்பர்களை காண்கிரேனே. அவர்கள் வெளி உலகத்தில் அப்படி ஒரு நட்பு தங்களுள் இல்லை என்று காட்சி பிழை உருவாக்கினாலும், அவர்களுக்குள் ஒரு அன்யோனமான நட்பு உள்ளது என்பது நன்றாக தெரியும். அப்படி பட்ட பல நட்புகளை கண்டு நான் பொறமை பட்டுளேன். நமக்கு ஏன் இந்த மாதிரி அமையவில்லை என்ற ஏக்கமே தான் என் பிரச்சினைக்கு காரணம்.

இந்த அவஸ்தையில் இருந்த விடுப்பெற, 1) நான் செய்யும் எதோ ஒரு பிழை எனக்கு இந்த நண்பர்களை கிடைக்காமல் செய்திருக்காலாம். 2) நண்பர்கள் இருந்தும் அவர்கள் வெளிபடுத்தாமல் இருந்திருக்கலாம், வெளிப்படுத்தி இருந்தாலும் நான் உணராமல் இருந்திருக்கலாம். 3) நானே எனக்கு ஒரு வட்டத்தை உருவாக்கி அதை விட்டு வெளியே வராமல் இருக்கலாம். எப்படி என்றாலும் என் பிரச்சனைக்கு தீர்வு எனக்குள் தான் இருக்கின்றது. அதை தான் தேடுகின்றேன். அது கிடைக்கும் வரை தேடுவேன்.
குறிப்பு : நண்பர்கள் அனைவரும் இந்த இடுகையை கண்டு தவறாக எண்ண வேண்டாம். நான் மேலே சொன்ன மாதிரி எந்த பிரச்சனைக்கு காரணம் நான் தான். அதற்க்கான தீர்வை நோக்கி தான் எந்த முயற்சி.

இனிய பிறந்தநாள் நல்வாழ்த்துக்கள்

2010-12-22T02:11:00.000+05:30

என் உயிர் நண்பா....
இன்றோ உன் பிறந்தநாள். என் வாழ்வில் மறக்க விரும்பாத நாள்.

ஒரு கூட்டு பறவையாய் கூடிப் பழகிய நாட்கள் சிறிதெனினும்

சிறகுகள் கிடைக்க நான் இங்கு பறந்து வந்தாலும் ,
என் உயிரில் கலந்து நிற்பவன் நீ.

கால் நூற்றாண்டு காத்திருப்புக்குப் பின் கிடைத்த பொக்கிஷம் நீ.

என்னை கருவில் சுமந்தவளுக்கு பின் என் மனதில் நிறைந்தவன் நீ.

நான் கல்லறை சேரும் வரை காக்க விரும்பும் உறவு நீ.

பலருக்கு உலகத்தில் ஒருத்தன் நீ, எனக்கோ உலகமே நீ.

இன்று உன் விருப்பங்கள் நிறைவேற வாழ்த்துபவர் பலர்,
தினமும் உன் விருப்பங்கள் நிறைவேற வேண்டுபவன் நான்.
இன்று உன்னுடன் பழகிய நினைவுகளை அலசுவர் பலர்,
தினமும் உன் நினைவுகளுடன் வாழ்பவன் நான்.

வாழ்க்கை அனுபவங்கள் உன்னை மேலும் மெருகேற்றட்டும்.
பட்டை தீட்ட பட்ட வைரமாய் நீ மின்னுவாயாக.
நலம் வாழ எந்நாளும் இந்த நண்பனின் வாழ்த்துக்கள்!

ஞாபகங்கள்

2010-11-15T00:14:00.005+05:30

பிரிவுகளின் பாரத்தை மனதில் சுமந்து,
கனவுகளை நோக்கி பயணம் தொடர
மனதின் வாசலில் பழைய முகங்கள்,
பழைய ஞாபகங்கள் புயலாய் வீசுகின்றன.

கண்கள் குளிர காட்சிகள் பல கண்டாலும்,
என் கண்கள் முழுக்க உங்கள் பிம்பங்களே நிறைந்துள்ளன,
உங்கள் முகம் காண ஏங்குகின்றன.

காதுகள் இனிக்க பலர் பேசினாலும்,
நீங்கள் பேசிய வார்த்தைகள் மட்டும் திரும்ப திரும்ப ஒலித்துக்கொண்டு இருக்கின்றன,
உங்கள் குரல் கேட்க தவம் இருக்கின்றன்.

வாய்கள் வலிக்க நான் பேசினாலும்,
உங்களுடன் ஒரு வார்த்தை பேச துடிக்கின்றன.

வாழ்க்கை பாதை எங்கு சென்றாலும்,
நீங்கள் தான் என் வாழ்க்கை, உங்களிடம் தான் என் சந்தோசம் உள்ளது.
இலக்குகள் புதிது, பாதைகள் புதிது,
மனதில் உள்ள உங்கள் ஞாபகங்கள் என்றும் புதிது.

உங்கள் ஞாபகங்கள் என்னிடம் உள்ளவரை,
நம்மை யாரும் பிரிக்க இயலாது.
என் உயிர் உள்ளவரை,
உங்கள் ஞாபகங்களை மறக்கவும் இயலாது.

என் இதய களவானி

2010-10-02T13:28:00.008+05:30

அதிகாலை நீ எழுந்தவுடன் என் நெற்றியிலே
முத்தமிட வேண்டும்.
விடியலில் உன் மஞ்சள் முகம் கண்டு, நான்
கண்விழிக்க வேண்டும்.
உன் வாசம், என் சுவாசமாக வேண்டும்.
என் தலை சாய உன் மடிதந்து, என் தலைகோத உன் விரல் தந்து,
என் மார்பில் உன் தலை சாய,
அனைத்திட வேண்டும்.
உலகையே மறந்திட வேண்டும்.
கள்ளமில்லா உன் சிரிப்பிலே, கவலையை
மறந்திட வேண்டும்.
நாம் என்றும் பிரியாமல் இருக்க
வரம் வேண்டும்.
களவாடி சென்ற என் இதயத்தின் மாற்றாக, உன் இதயத்தை தர வேண்டும்.
இவை அனைத்துக்கும், என் மனைவியாய் நீ
வர வேண்டும்
இதற்கு நம் பெற்றோர் அனுமதி தர வேண்டும்

நானும் + நீயும் = நாம்.

2010-08-01T04:06:00.009+05:30

பொய்யாக உன்னை கோவிக்க
தெரிந்த எனக்கு,
மெய்யாக எதையும் மறைக்க
தெரியவில்லை உன்னிடம்.
என் உயிர் போக உன்னை என்னையும்
தொட்டு விடாத தூரத்தில் வைத்தான் காலன்,
என் உயிர் வாழ உன் நினைவுகளை
சுவாசிக்க கற்று கொண்டேன் நான்.
அழகான வார்த்தை திருடி
கவிதை எழுத தோன்றிய எனக்கு,
நம் நட்பு சிறையின் சாவியை
திருட தோன்றவில்லை எனக்கு.
இன்றோ,
உலகத்தில் ஒரு முனையில் நீ,
இன்னொரு முனையில் நான்,
ஆனால் என்றோ,
நீயும் நானும் நாமாகி போனோம்.
வாழும் வயது முடியும் வரை,
பிரிவு என்பது இனி என்றுமில்லை,
சந்தன காப்பாக நம் அன்புள்ளவரை.
இனிய நண்பர்கள் தின வாழ்த்துக்கள்.

கல்வி கட்டணத்தை முறைப்படுத்தும் சட்டம் வெற்றி அடையுமா?

2010-05-10T12:00:00.004+05:30

பள்ளிகளில் கல்வி கட்டணத்தை முறைப்படுத்தும் சட்டம் கடந்த ஆண்டு சட்டப் பேரவையில் நிறைவேற்றப்பட்டது. அதன்படி சென்னை உயர் நீதிமன்றத்தின் ஓய்வுபெற்ற நீதிபதி கே.கோவிந்தராஜன் தலைமையில் சுயநிதி பள்ளிகளுக்கான கட்டண நிர்ணயக் குழு அமைக்கப்பட்டது. இந்தக் குழு ஆய்வு நடத்தி, நடப்பாண்டுக்கான புதிய கல்வி கட்டணத்தை நிர்ணயித்துள்ளது.

இத்தகைய சட்டம் கொண்டு வந்தமைக்கு முதலில் என் பாராட்டுகளையும், மகிழ்ச்சியும் பதிவுசெய்கிறேன். இந்த கல்வி கட்டணத்தை முறைப்படுத்தும் சட்டம் வெற்றி அடையுமா? ஆனால் இந்த சட்டத்தை அமல்படுத்துவதில் நடைமுறை சிக்கல்கள், எதிர்ப்புகள் ஏராளம் என்பது அனைவரும் அறிவோம். பணம் படைத்த பள்ளி நிறுவன முதலைகள் பல இதை நடைமுறை படுத்துவதை தடுக்க தங்கள் பணத்தை பாதாளம் வரை செலவளிப்பர். வழக்கு, வாய்தா என்று நிச்சியம் இழுத்தடிப்பர். முன்பு பலர் மக்களுக்கு சேவை செய்ய கல்வி நிறுவனங்களை தொடங்கினர், இன்று பண பேராசை பிடித்து கல்வி நிறுவனங்களை தொடங்குவோர் எண்ணிக்கை தான் அதிகம். இதை எல்லாத்தையும் விட சட்டம் இயற்றும் நம் அரசியல்வாதிகள் பலர் கல்வி நிறுவன உரிமையாளர்கள் தான்.

இலவச தொலைகாட்சி பெட்டிகள், இலவச வீடு மனை, இலவச விவசாய நிலம் என்று தருவதில் பல லட்சம் கோடி செலவு செய்கிறது நம் அரசு, இது மக்களை சோம்பேறிகளாக்கி, அவர்கள் மூளை மழுங்கச் செய்யும். இதை விடுத்து அவர்களாகவே தங்களுக்கு தேவையானதை வாங்குவதற்கான மூலாதாரத்தை இலவசம் ஆக்க வேண்டும். அதில் முதலாவது கல்வி பொதுவுடமையாக்கி, அனைவர்க்கும் கிடைக்கச் செய்ய வேண்டும். இதை நிச்சயம் சாத்தியமே. வளர்ந்த நாடுகளிலும் இது சாத்தியம் ஆகும் பொழுது நம் நாட்டில் ஏன் முடியாது?
ஒருவேளை இதில் தனியார் பங்களிப்பு இருந்தால் தான் தரம் நன்றாக இருக்கும் என்று எண்ணும் பச்சத்தில், இப்பொழுது அமலாக்க முயலும் சட்டத்தில் மேலும் ஒரு திருத்தம் கொண்டு வந்து, அரசே பெற்றோரிடம் இருந்த கல்வி கட்டணம் வசூலிக்கும் பொறுப்பை ஏற்க வேண்டும். அரசு மூலம் மட்டுமே தனியார் பள்ளிகள் கட்டணம் வசூல் செய்ய முடியும்படி ஆக்கவேண்டும். இப்பொழுது உள்ள தொழில்நுட்பங்கள் முலம் இது சாத்தியமே. இதன் முலம் நிச்சியம் கல்வி வியாபாரம் ஆவதை தடுக்க முடியும்.

தாய்க்கு பின் யாரோ?

2010-04-03T13:29:00.006+05:30

என்னை அவர்கள் கருவறையில் சுமந்தது இல்லாமல், கண்ணை இமை காப்பது போல் என்னை பல வருடங்கள் அவர்கள் நிழலையே வளர்த்து விட்டார்கள் என் தாய். அவர்களை அடுத்து என் வாழ்க்கையில் யாரின் சுவுடுகள் அதிகம் பதிந்துள்ளது என்று சிந்திக்க தொடங்கினேன். ஒவ்வொரு நாளும் எத்தனையோ பேர் வந்த சுவடே தெரியாமல் சென்றுவிடுகின்றனர். "வந்தார், போனார்" என்று இல்லாமல், ஒரு சிலரே அவர்களின் எல்லையில்லா அன்பு, வற்றாத பாசம், உண்மையான அக்கறை காரணமாக என் மனதில் நீங்கா இடம் பிடித்துள்ளனர்.

இன்றைய காலகட்டத்தில் தொப்புள் கோடி உறவுகள் நமக்கு தோள் கொடுப்பதே ஆச்சரியம் என்றால், எங்கோ பிறந்து, எங்கோ வளர்ந்து காலத்தின் கட்டாயத்தால் சேர்ந்து, அதே காலத்தின் கட்டாயத்தால் இன்று பிரிந்து இருந்தாலும் தோளுக்கு தோளாய் நம்முடன் இருக்கும் நண்பர்களின் உறவு என்னை மெய்சிலிர்க்க வைக்கின்றது. மற்ற எந்த உறவிடம் ஏற்படாத பிணைப்பு மற்றும் சுதந்திரம் இந்த உறவில் கிடைக்கின்றது. தாய், மனைவிடம் கூட பகிர்ந்து கொள்ள முடியாததை நண்பனிடம் பகிர்ந்து கொள்ள இயலும். பெருக்கெடுத்து ஓடும் நைல் நதி கூட வறண்டு விடலாம் ஒரு நாள், ஆனால் உண்மையான நட்பு என்றைக்கும் வற்றாத ஒரு ஜீவநதி.
நட்பின் தாக்கம் என்னை பள்ளி நாட்களில் தூறலாக, கல்லூரி நாட்களில் மழையாக, அதன் பின் இடியுடன் சேர்ந்து புயலாக என்னை தாக்கியது. நட்பின் பெருமை சிறிது காலம் கடந்தே நான் உணர்ந்தாலும், என் உயிர் உள்ளவரை என் உணர்வுகளில் கலந்திட்ட பல நண்பர்கள் கிடைத்தனர். "வீடு வரை உறவு, வீதி வரை மனைவி, காடு வரை பிள்ளை, கடைசி வரை யாரோ?" என்ற வரிகளை கடைசி வரை நண்பன் என்பதை மனதில் வைத்து எழுதினாரோ கண்ணதாசன் தெரியாது எனக்கு, ஆனால் என் வாழ்க்கையின் கடைசி அத்தியாயம் வரைக்கும் என் நண்பர்களின் நேசம் என் சுவாசமாக வேண்டும்.
காக்கைகள் பொறாமை கொண்டன நம் பகிரிந்துணர்வை கண்டு, சுமைதாங்கியும் பெருமைபட்டது நம் மற்றவர் துயரங்களை தோள் கொடுத்து சுமப்பதை கண்டு, தாய் பாசத்துக்கு போட்டியில்லை என்று எண்ணினர் நம் பாசபினைப்பை காணும் வரை, பெண்களின் மனதின் ஆழம் பெரியது என்று எண்ணினர் நம் நட்பின் ஆழத்தை காணும் வரை, சந்திரனும் கிறங்கி போனான் நம் நடுநிசை பிறந்தநாள் கொண்டாட்டத்தை கண்டு, மேகங்கள் இறங்கி வந்தன நம் சந்தோசத்தில் பங்கு கொள்ள. நட்புக்கு எல்லை கண்டதில்லை நாம், காணவும் விரும்பியதில்லை. காலன் வென்றான் நம்மை தனிமை படுத்துவதில், ஆனாலும் தோற்றான் இதனால் நம் நட்பு இம்மி அளவும் குறையாததால்.
உன்னை எல்லாம் பிரிந்து தொலைதூரத்தில் இருந்தாலும், நாம் பழகிய பசுமையான நினைவுகள் என் மனதில் தென்றலாய் என்றும் விசுகிறது. காரணம் எதுவுமின்றி உன்னை தொடர்பு கொள்கிறேன், காரணம் கிடைத்தால் உடனே தொடர்பு கொள்கிறேன். பிரிவு என்பது நம் கையில் தான் உள்ளது. "நண்பனே, உன்னை இவன் என் பழைய நண்பன் என்று அறிமுக படுத்தாமல், என் உயிர் நண்பன் இவன் என்று நான் கல்லறை செல்லும் வரை அறிமுகபடுத்த வேண்டும்" என்று இறைவனை எப்பொழுதும் வேண்டி கொள்கிறேன். கண்டிப்பாக நான் முயற்சி செய்வேன், உங்களை இழக்க தயராக இல்லை. நல்ல நட்பு என்பது எதவும் எதிர்பார்க்காமல் தருவதில் இரட்டிப்பாகுது.
"தாய்க்கு பின் தாரம்" என்பார்கள் நம் முன்னோர்கள், என்னை பொறுத்த வரை என் தாய்க்கு அடுத்து என் வாழ்வில் இரண்டுற கலந்து நிற்பவர்கள் என் நண்பர்கள். ஒரு கூட்டு பறவைகளாக காலம் கழித்த நம் கூட்டுக்கு சிக்கரம் திரும்பி வர வேண்டும் என் மனம் விரும்புகிறது.

முதன் முறையாய் நண்பனுக்கு

2010-03-30T23:46:00.002+05:30

சென்ற ஆண்டில் கடவுள் எனக்கு அளித்த விலைமதிப்பில்லா இரு நண்பர்களின் ஒருவனுக்கு இன்று பிறந்தநாள். இது அவனுக்காக

இனிய நண்பா,

ஒவ்வொரு பிறந்தநாளிலும் உன்னை வாழ்த்துபவர் பலர்,
இனி அவர்களில் நானும் ஒருவன்.
வாழ்க்கை முழுவதும் உன்னுடன் பழகிய நினைவுகளை சுமந்திடுவர் சிலர்,
இனி அவர்களில் நானும் ஒருவன்.

அன்பு தோழா,

இனிய பிறந்தநாள் நல்வாழ்த்துக்கள்
என்றும் இன்று போல்,
புன்னகையுடன் உன் வாழ்க்கை அமைய மனமார இறைவனை வேண்டிகொள்கிறேன்.
என்றும் இன்று போல்,
நம் இருவருக்கும் இடையே உள்ள நட்பு இம்மி அளவும் குறையாமல் வாழ்க்கை முழுவதும் தொடர இறைவனை பிராத்திக்கிறேன்.

100 வது உலக மகளிர் தின சிறப்பு இடுகை

2010-03-08T02:06:00.019+05:30

இந்த உலகின் படைக்கும் கடவுள் பிரும்மா என்கிறது இந்து மதம். அது உண்மையா பொய்யா என்ற ஆராய்ச்சி நமக்கு இப்பொழுது வேண்டாம். ஆனால் ஆணோ, பெண்ணோ நம்மை இவ்வுலகுக்கு கொண்டு வர தங்கள் உயிரையே பணையம் வைக்கிறார்களே நம் நிஜ பிரம்மாக்கள் அவர்களுக்கு என் உள்ளம் கனிந்த மகளிர் தின வாழ்த்துக்களை உரித்தாக்குகிறேன்.

தாய்மாருகளுக்கு மட்டும் தான் நான் வாழ்த்து தெரிவித்துள்ளேன் என்று தவறாக புரிந்து கொள்ளவேண்டாம். ஆண்களை காட்டிலும் பெண்களை உயர்த்தி காட்டும் தகுதிகளில் முதன்மையானத்தை தான் மேலே குறிப்பிட்டேன். "மகளிராய் பிறப்பதற்கு மாதவம் செய்திடல் வேண்டும்" என்று பல ஆயிரம் ஆண்டுகளுக்கு முன்னரே நம் ஒளவை பெருந்தகை பாடியதை விட என்ன சான்று வேண்டும் பெண்களின் சிறப்பை எடுத்துரைக்க.
தாய்நாடு, தாய்மொழி இன்று எல்லாவற்றிலும் பெண்ணை, நம் முன்னோர் முதன்மை படுத்தியதில் இருந்து ஆதிக் காலத்தில் பெண்களுக்கு எவ்வளவு முக்கியத்துவும் தந்துள்ளனர் என்பது தெளிவாகும்.
நேற்று பெய்த மழையில் இன்று முளைத்த காளான் தான் இந்த பெண் அடிமை தனம். இந்த உலகின் மிக கொடிய இந்த காளானை முளையிலையே கிள்ளி எரிய மறந்து விட்டனர் நம் முன்னோர். இது நடுவில் வந்ததே. இது அறுத்தெடுக்கும் பொறுப்பு நம்முடையதே. இது களைய பட்டு கொண்டு இருக்கிறது இப்பொழுது. நம் நாட்டின் ஜனாதிபதி, நாடாளுமன்ற சபாநாயகர், ஆளும் ஐக்கிய முன்னேற்ற கூட்டணி தலைவி என்று நாட்டின் முக்கிய பொறுப்புகளில் இப்பொழுது பெண்கள் உள்ளனர்.
ஆனால் வேகமாக களைய வேண்டும் அதுவும் முழுமையாக. அதற்கு ஏற்றார் போல் 100 வது உலக மகளிர் தினமாக இன்று நமது ராஜ்யசபாவில், லோக்சபா மற்றும் சட்டசபைகளில் பெண்களுக்கு 33 சதவீத இட ஒதுக்கீடு அளிக்க வகை செய்யும் மசோதா தாக்கல் செய்யப்படுகின்றது. இதை எதிர்க்கும் கட்சிகள் தயவு செய்து இதை இப்பொழுது நிறைவேற்றி விட்டு பிறகு உள் ஒதுக்கீடு பற்றி அலசி ஆராயட்டும். இன்னொரு அரசியல் சட்ட திருத்தம் செய்வது என்பது ஒன்று பெரிய விஷயம் இல்லை. நம் இந்திய பெண்களுக்கு மகளிர் தின பரிசாக இதை தர வேண்டும்.

இது கண்டுபிடிக்காமலே இருந்திருக்கலாமோ ?

2010-03-06T02:41:00.028+05:30

தமிழ் பதிவுலகம், தமிழ் பத்திரிக்கையுலகம் மற்றும் தமிழ் தொலைக்காட்சிகள் கடந்த இரண்டு, முன்று தினங்களில் மிக முக்கியமாக ஒரு செய்தியை அலசி ஆராய்ந்து கொண்டுருக்கும் பொழுது எனக்கு ஏனோ இந்த இடுகை உங்களுடன் பகிர்ந்து கொள்ள தோன்றியது. சுட சுட அலசி ஆராயப்பட்டு கொண்டு இருக்கும் செய்தியுடன் தொடர்பு உண்டா என்பதை இந்த இடுகையை படித்து நீங்களே முடிவு செய்து கொள்ளுங்கள்.

நம் பதிவுலக நண்பர்கள் இந்த செய்தியை பயன்படுத்தி தொலைக்காட்சிகள் தங்கள் டீ.ஆர்.பி க்கும், பத்திரிகையுலகம் தங்கள் வியாபாரத்துக்கும் பயன்படுத்துவதாக குற்றம் சாட்டுகிறோம். ஆனால் நாமும் நம்முடைய வலைதளத்தின் டீ.ஆர்.பி உயர்வுக்கு பயன்படுத்துகிறோம் என்பதை மறுக்க முடியாது.

அவர்கள் செய்வது பொறுப்பற்ற செயல் என்று விமர்சிக்கும் நாம் அதை பற்றி பேசி அதை இன்னும் பிரபலப்படுத்த கூடாது என்பதே என் கருத்து. இந்த உலகை உலுக்கி கொண்டிருக்கும் பல பிரச்சினைகளுக்கு உங்கள் கருத்துக்கள் மற்றும் சிந்தனைகள் தேவைபடுகின்றன. கடந்த கால் நூற்றாண்டில் பல இயற்கை பேரழிவுகளை இந்த உலகம் கண்டுள்ளது.

கொதிக்கும் கோடைக் காலங்கள், கடல் மட்ட அதிகரிப்பு, மழை பொழிவு தன்மைகளிலான மாற்றங்கள், வறட்சி மற்றும் பூகம்பம், பேரழிவு ஆழிப்பேரலை இப்படி இந்த உலகம் எத்தனையோ சந்தித்து கொண்டு இருக்கிறது. இவை அனைத்துக்கும் மூலகாரணம் என்று பார்த்தால் உலக தட்ப வெப்ப நிலை மாற்றமே. அதற்கு வழிவகுத்து நம் மனிதர்களின் சுக போக வாழ்க்கைக்கு அஸ்திவாரமாக விளங்கும் தொழில் புரட்சியே ஆகும்.

இவைகளுக்கு எல்லாம் விதையாக இருந்த கண்டுபிடுப்புகளை நம் விஞ்ஞானிகள் கண்டுபிடிக்காமலே இருந்து இருந்தால் நன்றாக இருந்திருக்குமோ என்று எண்ணத் தோன்றுகிறது. நம் பதிவுலகும் இப்பொழுது அலசி ஆராய்ந்து கொண்டு இருக்கும் நிகழ்வுகள் பற்றி தெரிந்திருக்க கூட வாய்ப்பு கிடைத்திருக்காது.

இதை பார்க்கும் பொழுது எப்பொழுதோ வலைபதிவில் படித்தது நியாபகம் வந்தது. "சல்லடையில் சல்லிக்கும்போது மாவு கீழே விழும், சக்கைகள் சல்லடையில் தங்கிவிடும். முறத்தில் புடைக்கும்போது சக்கை கீழே விழுந்து விடும். அரிசி முறத்தில் தங்கி விடும். நாம் சல்லடை போல் தேவையற்றவைகளை வைத்துக்கொள்ளாமல், முறம் போல் நல்லதை மட்டும் வைத்துக்கொண்டு தேவை இல்லாதவகைகளை விட்டு விட வேண்டும்"

நம் பதிவுலகின் சேவை பலவற்றில் தேவை. ஆகவே அதற்க்கு அனைவரும் முயற்சி செய்ய இந்த இடுகை முலம் கேட்டு கொள்கிறேன்.

மீண்டும் ஒரு முறை

2010-02-20T19:34:00.010+05:30

நான் கடைசியாக உங்களுடன் என் உணர்வை பகிரிந்து மாதங்கள் பல கடந்துவிட்டன. வெளிநாடு வந்தால் தான் எங்கள் நியாபகம் வருமா? என்று நீங்கள் கேட்ப்பிர்கள். நான் உங்களை எப்பொழுதும் மறந்தது இல்லை. ஆனால் இந்தயாவில் இருக்கும் பொழுது நேரம் ஏதோவது ஒரு வகையில் கழிந்துவிடுகிறது.

அதற்காக வெளிநாடு வந்தவுடன் நான் நேரத்தை சிக்கனமாக, முறையாக பயன்படுத்துகிறேன் என்று சொல்ல முடியாது. இங்கு நான் வரும் பொழுதெல்லாம் பனி காலத்தில் வருகிறேன். அதுவும் பனி அதிகம் வையும் நாடுகளுக்கே வருகிறேன். அதனால் வெளிய போக ஒரு jerkin, குல்லா, thermal wear இப்படி எல்லாம் இல்லாம போக முடியல. போனாலும் எப்ப வீட்டுக்குபோவோம்? என்ற மனநிலை ஏற்படுத்திகிற குளுரு.

பனி நமக்கு காண கிடைக்காத ஒன்று என்பதால் சில நாட்கள் ஒரு பரவசம். ஆனால் பிறகு அதுவே நமக்கு கசக்க ஆரம்பித்து விடுகிறது. "அளவுக்கு மிஞ்சினால் அமிர்தமும் நஞ்சு" என்று சும்மாவா சொன்னார்கள் நம் முன்னோர். விட்டுக்கு வந்தா மட்டும் என்ன செய்கிறோம்? பெரிதாக ஒன்றும் இல்லை.

சமையல் செய்து சாப்பிடுவது, இன்டர்நெட்டில் படம் பார்ப்பது, ஆன்லைன் உள்ள நண்பர்களுடன் பேசுவது இப்படி என்ன செய்தாலும் கண்டிப்பாக உங்களுடன் பகிரிந்து கொள்ள நேரம் கிடைத்து விடுகிறது. ஆகையால் மீண்டும் ஒரு முறை என்னுடைய பயணத்தை ஆரம்பிக்கிறேன் உங்களுடன்.

எப்பொழுதும் போல் என் எழுத்துப்பிழைகளை மன்னித்து, என் கிறுக்கலின் மீதான உங்கள் கருத்துகளை பதிவு செய்ய மறந்து விடாதீர்கள். நன்றி.

காதலுக்கு முன்(கா.மு)..... காதலுக்கு பின்(கா.பி).....

2009-10-09T20:55:00.005+05:30

அன்றோ, பேசுவதற்கு நிறையுண்டு ,
கேட்பதற்கு என்னவள் என்று யாருமில்லை.
இன்றோ, கேட்பதற்கு என்னவளுண்டு ,
பேசுவதற்கு முடியவில்லை, அவசியமுமில்லை.

அன்றோ, காத்திருக்க நேரமுண்டு ,
காக்கவைக்க என்னவள் என்று யாருமில்லை.
இன்றோ, காக்கவைக்க என்னவளுண்டு,
காத்திருக்க முடியவில்லை, நேர்ந்தில்லை.

அன்றோ, கோபப்பட விருப்பமுண்டு,
ஊடல் செய்ய என்னவள் என்று யாருமில்லை.
இன்றோ, ஊடல் செய்ய என்னவளுண்டு,
கோபப்பட முடியவில்லை, விரும்பவுமில்லை.

அன்றோ, காதலிக்க ஆசையுண்டு
காதலிப்பார் யாருமில்லை.
இன்றோ, காதலிக்க கன்னியுண்டு,
தடைசெய்ய வேண்டியதில்லை, தேவையுமில்லை.

காதல் கோட்டை... தேடுதல் வேட்டை...

2009-09-22T08:44:00.002+05:30

நிலாவில் நடக்க தேடுகிறேனா உன்னை ?
இல்லை. காலையில் உன்னுடன் மணலில் நடக்க தேடுகிறேன்.

என் கவிதை படிக்க தேடுகிறேனா உன்னை ?
இல்லை. உன்னையே படிக்க தேடுகிறேன்.

என்னை அடக்க தேடுகிறேனா உன்னை ?
இல்லை. உன்னுள் அடங்க தேடுகிறேன்.

என்னிடம் தோற்க்க தேடுகிறேனா உன்னை ?
இல்லை. உன்னிடம் தோற்க்க தேடுகிறேன்.

என்னை மயக்க தேடுகிறேனா உன்னை ?
இல்லை. உன்னை மணக்க தேடுகிறேன்.

என் உடல் பசிக்கு தேடுகிறேனா உன்னை ?
இல்லை. என் ஆத்ம பசிக்கு தேடுகிறேன்.

சாலையில் செல்லும் பொழுதும் தேடுகிறேன்,
வேலை செய்யும் பொழுதும் தேடுகிறேன்,
என்று முடியுமோ இந்த தேடுதல் வேட்டை.

கொள்ளி.. கொள்ளி..

2009-06-06T12:23:00.007+05:30

தந்தை மகற்காற்று நன்றி அவையத்து
முந்தி இருப்பச் செயல்.

ஆசைக்கு ஒரு பெண் - ஆஸ்திக்கு ஒரு ஆண் என்று நம் நாட்டில் பலர் சொல்வதுண்டு. என் குடும்பமும் அதற்கு சான்றாக அமைந்தது. குழந்தையின் சிரிப்பில் இறைவனைக் காணலாம் என்பார்கள். அது எவ்வளவு உண்மை என்று அனுபவித்து உணர்ந்தோம் நானும் என் மனைவியும். எங்கள் குழந்தைகளின் குறும்புத்தனமான செயல்கள், வேடிக்கையான கேள்விகள், அமிழ்தமான பேச்சு, அழகான சிரிப்பு என்பது போன்ற எண்ணற்ற சொல்லில் அடங்கா சந்தோசங்களால் எங்கள் குடும்பம் ஆனந்த மழையில் நனைந்தது.

யார் கண் பட்டதோ, திடிரென வந்த சுனாமியாய், நடுங்க வைக்கும் பூகம்பமாய், நாங்கள் நனைந்த ஆனந்த மழையில் இடியாய் வந்தது என் மகன் மரணத்தோடு செய்து கொண்ட ஒப்பந்தம் . மிகவும் நெடிய தூண்கள் கொண்ட மதுரை திருமலை நாயக்கர் மஹால் இன்ப சுற்றுலா சென்ற நாங்கள் இப்பொழுது எங்கள் வீட்டின் தூண்களின் அரவணைப்பில் துன்பமாய்.
சென்னையில் இருந்து மதுரைக்கு காரில் எங்கள் பயணம். கேலிக்கும், விளையாட்டுக்கும் மற்றும் சந்தோஷத்துக்கும் பஞ்சம் இல்லா பயணம். எங்கள் குழந்தைகளின் சின்னஞ்சிறு வழக்குகளைத் தீர்க்கும் நாட்டாமையான என் மனைவி , என் குழந்தைகளை உசுப்பேற்றி விட்டு அமைதியாய் வண்டி ஓட்டும் எனக்கு பேச்சுத் துணையாய் முன் இருக்கையில்.
எமன் எருமையில் வருவான் என்பார்கள், எங்களை கொண்டு செல்ல லாரியில் வந்தானோ என்னவோ? எங்கள் எதிராக அந்த லாரி அவ்வளவு வேகமாக வந்து கொண்டு இருந்தது. பின்னால் சைரன் அடித்து கொண்டு போலீஸ் வண்டியும். எமனைக் கண்ட நான் எப்படியோ வண்டியை மண்ணில் விட்டு ஒரு ஓரமாக நிறுத்தினேன். தாறுமாறாக வந்த அந்த எம வாகனமும் தடுப்பில் முட்டி நின்றது.

அதை ஓட்டி வந்தவன் போலீசிடம் இருந்து தப்ப எங்கள் வாகனம் இருந்த திசை நோக்கி ஓடி வந்தான். அப்பொழுது நானும், என் மனைவியும் என்னவென்று பார்க்க கார் கதவை திறந்து வெளியே வந்தோம். எங்களை கண்டு எங்கள் மகனும் கார் பின் கதவைத் திறந்தான். ஓடி வந்த அந்த நபர் அதில் இடித்துக் கீழே சாய்ந்தான்.அவனைக் கண்டு எங்கள் மகன் பயந்து வெளியே வராமல் அப்படியே உட்கார்ந்து விட்டான். ஆனால் அந்த பாவியோ போலீஸ் வருவதற்குள் சுதாரித்து என் மகனை அவனிடம் இழுத்துக் கொண்டான்.

என் மகனின் கழுத்தில் கத்தியை வைத்து தன்னைப் பிடிக்க வந்த போலீசை மிரட்ட ஆரம்பித்தான். கதி கலங்கிப் போன நானும் என் மனைவியும் அவனிடம் எங்கள் மகனை விட்டுவிடும் படியும் அதற்கு மாற்றாக என்ன கேட்டாலும் தருவதாக கூறினோம். போலீசும் குழந்தையை விட்டு விடும் படி எச்சரிக்கை செய்தனர். அவன் எங்கள் வண்டி சாவி யைத் தரும் படியும் தான் அதில் செல்வதாகவும், போலீஸ் தன்னைப் பின் தொடரக் கூடாது என்பதற்காக அவர்களின் வண்டி சாவியையும் கேட்டான்.
நாங்கள் எங்கள் வண்டி சாவியைத் தந்தோம். அதற்கு பிறகு போலீஸ் கான்ஸ்டபிள் ஒருத்தர் வண்டி சாவியைக் கொடுக்க எங்கள் அருகில் வந்தார். அவன் வாங்க சென்ற பொழுது, யாரும் எதிர்ப்பார்க்காதது நடந்தது. அவன் பிடியில் இருந்த என் மகன் திடிரென ரத்த வாந்தி எடுத்தான். நானும், என் மனைவி மட்டுமின்றி அந்த லாரி ஓட்டி வந்த அந்த நபரும்(அவன் திருடனாக இல்லை கொலைகாரனாக இல்லை தீவிரவாதியாக கூட இருக்கலாம்) நிலை குலைந்தோம். அந்த சந்தர்ப்பத்தில் எங்கிருந்து வந்த தைரியமோ என் மகனை அவன் கையில் இருந்து பிடுங்கினேன், போலீஸ் அந்த நபரைப் பிடித்தது.
நாங்கள் எங்கள் மகனை எடுத்துக்கொண்டு அருகே உள்ள மருத்துவமனைக்கு விரைந்தோம். அவர்கள் அவனை பரிசோத்தித்து விட்டு அவனுக்கு புற்றுநோய் உள்ளது என்றும், அதிகம் நேரம் அழுத காரணத்தால் இப்பொழுது ரத்த வாந்தி எடுத்துள்ளதாக கூறினர். எமன் போலீஸ் துரத்தி வந்த அந்த நபர் இல்லை நான் தான். என் மகன் எப்பொழுதும் அப்பா பிள்ளை. அவன் அம்மாவிடம் உள்ளதை விட என்னிடம் அதிக நேரம் செலவிடுவான். அதுவே அவனை இந்த நிலைமைக்குத் தள்ளி விட்டது.
நான் தொடர் புகைவண்டி(Chain Smoker) விடுவதில் திறமைசாலி. அந்த ப் புகையை நிறைய சுவாசித்ததால்(Passive Smoking) இப்பொழுது அவனுக்கு இந்த நிலைமை. நாங்கள் சென்னை திரும்பி வந்தோம். முன்பு அவன் சிரிப்பில் இறைவனைக் கண்ட நான், இப்பொழுது குற்ற உணர்வில் அவன் முகத்தை நேரே பார்க்க தைரியம் இன்றி கூனிக் குறுகி உள்ளேன். நான் என் வாயில் சிகரெட்டுக்குத் தினமும் வைத்த கொள்ளி என் மகனுக்கு நானே கொள்ளி போடக்கூடும் என்ற நிலைக்கு தள்ளிவிட்டதை எண்ணி தினம் சாகிறேன் அவனுடன் சேர்ந்து நானும்.
என் மகன் போல் இவ்வுலகில் எந்த ஒரு குழந்தையும் பாதிக்கப் பட கூடாது. புகைப்பிடிப்பவர்கள் புகைப் பிடிப்பதை நிறுத்த முடியா விட்டாலும், உங்கள் விட்டினுள் அல்லது புகைப் பிடிக்காத மற்றவர்களுடன் இருக்கும் பொழுது தயவு செய்து புகைப் பிடிக்காதீர்கள்.மற்றவர் துன்பத்திற்கு காரணகர்த்தா ஆகி விடாதீர்கள்.

'உரையாடல் : சமூக கலை இலக்கிய அமைப்பு' நடத்தும் சிறுகதை போட்டிக்காக எழுதப்பட்டது

அம்மா உன்னை வணங்குகிறேன்.

2009-05-09T14:12:00.003+05:30

தாயிற் சிறந்த கோவிலுமில்லை. அன்னைக்கு உதவாதவன் யாருக்கும் ஆகான்

நம்மைப் பல மாதங்கள் தன் கருப்பையில் தாங்கி, நம்மை ஈன்றெடுக்கும் அன்னை பற்றிய இடுகை தான் என் எழுத்துக்களின் முதல் மைல்கல் என நான் கருதுகிறேன். உற்றார் மற்றும் உறவினர்கள் புதிதாக தங்கள் வாழ்க்கையில் வந்துள்ள சிறு உயிரை கண்டு பேரானந்தம் கொள்ளுவதைப் போல் இந்த இடுகையைப் படித்து மகிழ்ச்சி கொள்ளவீர்கள் என்று நம்புகிறேன். அன்னையர் தினமான இன்று உங்களுடன் பகிர்ந்து கொள்வது இன்னும் அதிக படுத்தும் என்று நம்புகிறேன். அனைவருக்கும் அன்னையர் தின வாழ்த்துக்கள். அவளைப் பற்றி எழுத பேனா மை பத்தாது, காகிதங்கள் பத்தாது, வார்த்தைகளும் பத்தாது. எதோ கடுகு அளவு பகிர்ந்துக் கொள்ள உள்ளேன்.

குழந்தையை சுமக்கும் அந்த பேறு காலத்தில் அவள் படும் அவஸ்தைகள் தான் எத்தனை எத்தனை? பிரசவ நேரத்தில் மறுபிறப்பு அல்லவா எடுக்கின்றாள்? தன் உயிர் போனாலும் தன் குழந்தை இந்த உலகத்தில் ஜனிக்க வேண்டும் என்று விரும்பும் ஒரே உயிர் அவள் தானே? பிள்ளை முகம் கண்டவுடன் அனைத்தையும் மறந்து அணைத்துக் கொள்ளும் அன்பின் வடிவம். ஒரு பெண் தாயானவுடன் தான் முழு பெண்மணி ஆகிறாள் என்பார்கள், ஆனால் ஒரு பெண் தாயாகும் பொழுது இறைவனையும் தாண்டி ஒரு படி மேலே செல்கிறாள் என்பது என் கருத்து.

தாய்மொழி பேசத்தெரியாத தருணத்தில், நம் மழலை மொழி அறிந்தவள் அவளே. நடக்கத்தெரியாத தருணத்தில், நம்மை சுமந்து செல்லும் வாகனம் அவளே. எதுவும் தெரியாத தருணத்தில், நமக்கு கற்று கொடுக்கும் முதல் ஆசானும் அவளே. உறவே தெரியாத தருணத்தில், நம் உறவுகளை அறிமுக படுத்தும் முதல் உறவும் அவளே. நம் வாழ்க்கையின் ஆணி வேரும் அவளே. நம் விழியோரம் சிறு துளி நீர் வழிந்தால் அவள் நெஞ்சம் பொருத்ததில்லையே. அம்மா எனப்படுபவள் தியாகத்தின் திருவுருவம்.

எதுவும் அருகில் உள்ள பொழுது அதன் அருமை தெரியாது, விலகி இருக்கும் பொழுது தான் நமக்கு தெரியும். எனது தாயின் ஸ்பரிசத்தை அருகில் இருந்து அனுபவிக்க முடியவில்லை என்றாலும், எந்த ஒரு எதிர்பார்ப்பும் இல்லாத தன் பிள்ளைகளின் நலனை மட்டுமே நினைக்கும் ஜீவன் அல்லவா அவள். நம் உருவம் தெரியாமல் இருக்கும் பொழுது நம்மை நேசிக்க ஆரம்பிக்கும் அவள் தன் உயிர் போகும் வரை அந்த பாசம், அன்பு இம்மி அளவும் குறைவதில்லை. நம் உயிர் உள்ளவரை அவளின் நினைவுகள் நம் நெஞ்சில் நிறைந்திருக்கும்.

அம்மா என்ற அந்த முன்று எழுத்து மந்திரம் தரும் சுகம் மற்ற எதனால் தர இயலும்? பாசப் பிணைப்புகளிலேயே மிக மிக வலுவான பிணைப்பு ஒரு தாய்க்கும் குழந்தைக்கும் இடையிலான பிணைப்பாகும். நாம் நம் தாய்மேல் இருக்கும் பாசத்தைவிட, அவள் நம் மேல் வைத்திருக்கும் பாசம் பல மடங்கு அதிகமானது, பலமானது. அவள் எதை இழந்தாலும் தன் குழந்தைகளை மட்டும் இழக்கச் சம்மதிக்க மாட்டாள். நமக்கு குழந்தை பிறந்தாலும், நாம் எப்பொழுதும் அவளுக்கு குழந்தையே.

"எவன் ஒருவன் தாய் தந்தையருக்கு தேவையானவற்றை கொடுத்து மனம் நோகாமல் வைத்திருக்கனோ அவன் தினம் தினம் கங்கையில் குளித்தற்கு சமம். ஆக தினம் தினம் பாவத்தை கழுவி புனியத்தை அடைந்தவன். ஆகையால் இந்த உலகத்தில் தாய் தந்தையருக்கு நிகரான கடவுள் உலகில் இல்லை. தாய் தந்தையாரை கவனிக்காமல் எந்த கோவிலுக்கு சென்று பரிகாரம் செய்தாலும் என்ன தானம் செய்தாலும் புண்ணியம் கிடைக்காது" என்கிறது இந்து மதம். இதே போல் கிறிஸ்தவம், இஸ்லாம் மற்றும் இதர மதங்களும் இதையே போதிக்கின்றனர். இந்த அவசர உலகின் உங்கள் வாழ்க்கை தூண்களான உங்கள் பெற்றோரை போற்றி வணங்கா விட்டாலும், அவர்கள் மனம் நோகாமல் நடுந்து கொள்ளுங்கள். அவர்கள் உங்களிடம் செலுத்திய அன்பில் ஒரு சிறு பகுதியாவது திருப்பி கொடுங்கள்.

இன்னொரு ஜன்மம் என்று ஒன்று உனக்கு இருப்பின், அதில் நீ எனக்கு மகளாய் பிறக்க வேண்டும், நீ எனக்கு கொடுத்த, கொடுத்துக் கொண்டு இருக்கும், கொடுக்க போகும் அனைத்துக்கும் ஓரளவாவது திருப்பி தர வேண்டும் நான். இன்னொரு ஜன்மம் என்று ஒன்று எனக்கு இருப்பின், மீண்டும் உன் கருவறையில் உயிர் பெற வேண்டும். என் அன்னைப் போன்று இந்த உலகில் வாழும் அனைத்து அம்மாகளுக்கும் இந்த இடுகை சமர்ப்பணம்.

கருணாநிதி உண்ணாவிரதப் போராட்டமும் ஆதரவு அலையும்

2009-04-28T13:28:00.001+05:30

இலங்கையில் போர் நிறுத்தம் கோரி தமிழினத் தலைவராம், முத்தமிழ் அறிஞர், வாழும் வள்ளுவர், தமிழக முதல்- அமைச்சர் கருணாநிதி நேற்று காலை திடீரென உண்ணாவிரதப் போராட்டக் களத்தில் இறங்கினார். வயதான காலத்தில் உண்ணாநோன்பிருந்து தமிழர்களுக்காக கஷ்டப்படுகிறார், நெடுங்காலமாக ஈழத்தமிழர் பிரச்சினைகளுக்காக குரல் கொடுத்து வரும் ஒரே தலைவர், காங்கிரஸை மிரட்டிப் பணிய வைத்தார் என்று நமது வலைதள உலகத்தில் ஆதரவு அலை விசியது. எதிர்ப்பு அலைக்கு எதிராக பார்பானியத்தை எதிர்த்த கோபம்தான் கலைஞரை திரும்பிய பக்கம் எல்லாம் தாக்குகின்றது என்றும் எழுதினார்கள்.

தமிழக முதலமைச்சர் கருணாநிதி அவர்களுக்காக எழுதிய நண்பர்களே நீங்களே சற்று அமைதியாக கொஞ்சம் சிந்தித்து பாருங்கள். அவர் நினைத்து இருந்தால் எவளவோ செய்து இருக்க முடியும், மத்திய அரசுக்கான ஆதரவை தி.மு.க. வாபஸ் பெற்றிருந்தால் இலங்கையில் போர் நிறுத்தம் எப்பொழுதோ நிச்சயமாக ஏற்பட்டிருக்கும். தி.மு.க ஆதரவு இல்லாமல் மத்திய அரசை காங்கிரஸ் கட்சியால் தொடர்ந்து இருக்க முடியுமா? இந்த உண்ணாவிரதப் போராட்டத்திற்கு தேவையும் இருந்திருக்காது.

ஆனால் அவரோ தமிழக நாடாளுமன்ற உறுப்பினர்கள் பதவி விலகல், மனிதசங்கிலி போராட்டம், மன்மோகன்சிங், சோனியாகாந்திக்கு தந்தி அனுப்புவது, கடிதம் எழுவது, பொது வேலை நிறுத்தம் என்று எத்தனை எத்தனை நாடகங்கள். அவர் நாடகங்கள் என்று எழுதியதை காட்டிலும் இந்த நாடகங்களின் எண்ணிக்கை அதிகம் என்று நினைக்கிறேன். கடைசி நாடகம், தவறு தற்போதிய நாடகம் தான் இந்த உண்ணாவிரதப் போராட்டமும்.

மத்திய அரசுக்கான ஆதரவை தி.மு.க. வாபஸ் பெற்றிருந்தால் ஆட்சியை தக்க வைத்துக் கொள்ள கண்டிப்பாக காங்கிரஸ் கட்சி இலங்கை போர்நிறுத்தம் கொண்டு வந்திருக்கும். ஒருவேளை காங்கிரஸ் கட்சி இங்கு தமிழகத்திலும் ஆட்சி கவிழ்ந்திருக்கும் என்றால், மீண்டும் தேர்தல் சந்தித்து பெரும்பான்மையான இடங்களை கைப்பற்றி திரும்பவும் ஆட்சி கட்டில் ஏறி இருக்கலாம். கவிஞர் தாமரை கூறியது போல், அவர் மதிப்பு மக்கள் மனதில் உயர்ந்திருக்கும்.

எனினும் ஈழப் பிரச்னையை பொறுத்தவரை யார் அமாவாசை? என்று அவர் கூறியதில் எனக்கு உடன்பாடில்லை. நீங்களே முடிவு செய்து கொள்ளுங்கள் அவரின் இந்த நாடகங்களுக்கு நீங்கள் வரவேற்ப்பு தருவதா வேண்டாமா என்று?